قسمت دوم قعطنامه 98/44 جامعه اروپا در مورد بیوتکنولوژی

بخش 2 ، ماده های 8 تا 11:
این بخش درمورد پشتیبانی از حق امتیاز می باشد.

این پشتیبانی شامل تمام مواد بیولوژیکی پتنت دار می باشند که بوسیله تولید مثل و تکثیر بوجود آمده باشند. اگر ماده پتنت شده، محصولی با اطلاعات ژنتیکی باشد، این پشتیبانی شامل حال تمام موادی که دارای آن می باشد هم می شود و در نتنیجه دارای همان اطلاعات ژنتیکی نیز خواهند بود.



بخش 3، ماده 12:
این بخش شامل لیسانس اجباری وابسته می باشد.

هرگاه دارنده پتنت نتواند از پتنت مورد نظر بهر ه برداری کند، بدون اینکه پتنت قبل از خود را نقض کند، با پرداخت وجه لازم حق دارد تقاضای درخواست لیسانس نماید و بدین صورت دارنده پتنت قبلی می تواند از پتنت مورد نظر استفاده کند.



بخش 4، ماده های 13 تا 14:
این بخش در مورد رگوله کردن ثبت ودسترسی از ماده بیولوژیکی می باشد.

ماده بیولوژیکی متقاضی پتنت باید توسط اداره ی مورد تایید قرارداد بوداپست تا تاریخ از قبل تعیین شده ثبت شود. ثبت نامبرده باید بهمراه یک تشریح دقیق از ماده بیولوژیکی مورد نظر باشد. همینطور باید اسم اداره ثبت باضافه ی شماره ثبت در آن قید گردد. دسترسی به ماده بیولوژیکی ثبت شده، در صورتی انجام پذیر است که یک نمونه از آن پس از دریافت پتنت در اختیار هر درخواست کننده ای قرار گیرد. ولی اگر دارنده ی پتنت از در اختیار قردادن آن بر شخص ثالث خوداری کند و تنها جهت استفاده تحقیقاتی بکار گیرد، پتنت مورد نظر لغو می گردد.



بخش 5، ماده های 15 تا 18:
این بخش شامل محتویات نهایی می باشد.

کشورهای عضو باید تا تاریخ 30 جولای 2000 خود را با این قعطنامه هماهنگ سازند و هر پنج سال یکبار از تاریخ تعیین شده، در مورد مشکلات احتمالی در بکارگیری قوانین این قعطنامه، گزارشی را به کمیسیمون و شورای موجود در پارلمان اروپا اعلام کنند. قعطنامه ی حاضر از زمان نشر آن در جریده رسمی جامعه اروپا قابل اجرا در کشورهای عضو می باشد. مشکلی که با این قعطنامه بوجود می آید، می تواند در رابطه با مبدای ماده بیولوژیکی آن باشد. تا به حال 6 کشور عضو، دانمارک، اسپانیا، فنلاند، یونان، ایرلند و انگلیس این قعطنامه را مورد اجرا قرار داده اند.
ایتالیا نسبت به این قعطنامه اعتراض کرده و در مورد بیوتکنولوژی پیشرفته اعتماد چندانی نشان نداده است...

اپرون

/ 0 نظر / 10 بازدید